Vinjettur XIIVinjettur XII

═ byrjun nÝunda ßratugs 20. aldar kemur ┴rmann Reynisson heim ˙r vi­skiptanßmi sÝnu Ý Lund˙num. Hann stofnar ver­brÚfafyrirtŠki­ ┴v÷xtun Ý van■rˇu­u fjßrmßlaumhverfi ßratugum ß eftir ÷­rum vestrŠnum l÷ndum og auk ■ess fjandsamlegt frumkv÷­lum ß ■vÝ svi­i. FyrirtŠki­ brřtur bla­ Ý vi­skiptas÷gunni m.a. hva­ snertir ßv÷xtun fjßrmuna og fjßrfestinga. ═ vinjettum XII segir h÷fundurinn frß ■essu magn■rungna tÝmabili Ý lÝfi sÝnu Ý 43 s÷gum af yfirvegun og bestu samvisku.

Ver­ kr. 6.900, (sendingarkostna­ur innanlands innifalinn).

Heiti bˇkar: Vinjettur XII - Vignettes XII
H÷fundur: ┴rmann Reynisson
Ůř­ing ß ensku: Martin Regal
Listaverk ß kßp: Steinunn ١rarinsdˇttir. Fer­alag
GrafÝsk h÷nnun: Gu­mundur Oddur Magn˙sson
Ljˇsmynd af listaverki: Arnaldur Halldˇrsson
Prˇf÷rk: Hreinn S. Hßkonarsson
Umbrot: Leturval slf. Halldˇr B. Kristjßnsson,
Prentun: Almarose, Slovenia
┌tgefandi: ┴R - V÷ru■ing ehf., S˙­avogi 38, 104 ReykjavÝk
ISBN 978-9979-9927-2-1

Vi­skipti Ý fj÷trum

═ byrjun nÝunda ßratugs tuttugustu aldar er vi­skiptalÝfi­ Ý f÷stum skor­um stˇrveldanna ,,EimskipafÚlagsins'' me­ veldi sitt a­ stˇrum hluta Ý h÷fu­borginni og ,,Sambandsins'' sem rŠ­ur rÝkjum meira ˙ti ß landi. Ůau bera h÷fu­ og her­ar yfir alla a­ra og beita ˇspart einokunara­st÷­u sinni og losa sig ■annig vi­ samkeppnisa­ila. Veldin tv÷ eiga t÷k Ý tveim valdamestu stjˇrnmßlaflokkunum. Ůar me­ hafa ■au beinan a­gang a­ fjßrmunum Ý rÝkisb÷nkunum me­ hagstŠ­um lßnum sem ver­a a­ litlu ß gjaldd÷gum ■vÝ ver­bˇlgan sÚr um a­ rřra ver­gildi ■eirra. Ůa­ rÝkir k÷ld kurteisi ß milli ■essara voldugu vi­skiptablokka. Inn Ý appar÷tin eru flokksgŠ­ingar rß­nir, oft me­ meira tilliti til sko­ana en kunnßttu, og gegna ÷llum lykilst÷­um.

Bi­stofa Bankastjˇra

┴ efstu hŠ­ Ý rÝkisbankanum er ,,Hi­ allra heilagasta,┤┤ skrifstofa bankastjˇra og bi­stofa fyrir ■ß sem fara ß hans fund. Engu er til spara­ me­ vi­arinnrÚttingar sem eru ■unglamalegar og teppi er ˙t Ý hvert horn. ┴ veggjum hanga landslagsmyndir til augnayndis fyrir ■ß sem sitja og bÝ­a eftir ßheyrn, oftast vel til haf­ir en ■ungb˙nir. ŮvÝ lÝf og velfer­ hvers og eins er Ý h÷ndum bankastjˇrans. ═ einu horninu situr hofmˇ­ugur mˇtt÷kustjˇri sem skrßir ni­ur n÷fn ■eirra sem koma. Hann fylgist grannt me­ hverjum og einum sem jafnan er b˙inn a­ bÝ­a langan tÝma. Fˇlk byrjar a­ safnast saman fyrir utan bankah÷llina Ý hva­a ve­ri sem er, stundu ß­ur en a­aldyrnar eru opna­ar klukkan nÝu a­ morgni. SÝ­an tekur vi­ seta Ý bi­stofunni sjßlfri en vi­talstÝmi hefst ekki fyrr en klukkan tÝu og getur dregist fram til hßdegis.

A­dragandi a­ stofnun ┴v÷xtunar

FjßrmßlalÝfi­ ß ═slandi er lÝkast afdalabŠ sem ekki er kominn Ý vegasamband. RÝkisvaldi­ heldur Ý alla ■rŠ­i ß b÷nkum sÝnum Ý gegnum bankastjˇra, oftast uppgjafa stjˇrnmßlamenn. Auk ■ess starfa gamaldags sparisjˇ­ir sem a­ vÝsu gera sitt gagn fyrir ,,litla manninn┤┤ svo langt sem ■a­ nŠr en eru beintengdir stjˇrnmßlum. ═ einkageira vi­skiptanna rŠ­ur annars vegar ,,Kolkrabbinn┤┤ rÝkjum Ý flestum fyrirtŠkjum landsins sem eitthva­ kve­ur a­ me­ Eimskip Ý fararbroddi og deilir og drottnar Ý gegnum pˇlitÝsk brŠ­rab÷nd. Hin valdablokkin er,, Sambandi­┤┤ ,rÝki Ý rÝkinu, samt÷k bŠnda sem rekur i­na­ar- og ■jˇnustufyrirtŠki fyrir landb˙na­inn auk ÷flugs innflutnings, banka og tryggingastarfsemi. Sami k÷ngulˇavefurinn liggur Ý gegnum allt stjˇrnkerfi­ sem er gegnsřrt af pˇlitÝsku framapoti ßn tillits til hŠfileika og fŠrni rÝkisstarfsmanna. Og aldag÷mul ■rŠlslund er almenn.

Nřjung Ý selskapslÝfi borgarinnar

Veislan vekur athygli og gestir eru ˇsparir a­ segja frß upplifun sinni og ßhugaver­um persˇnum sem ■eir hitta Ý bo­inu. Og ekki sÝst gestgjafanum sem gerir hlutina ß annan mßta en tÝ­kast hefur. Me­ reisugildinu gˇ­a innlei­ir ┴rmann nřja si­i og ßherslur Ý selskapslÝf borgarinnar.

Forstjˇrinn ungi

Vi­ heimkomuna er ┴rmann or­inn a­ fullmˇtu­um manni. En ■a­ sem hßir unga forstjˇranum er takm÷rku­ lÝfsreynsla og hversu heimurinn er varasamur. Hann gerir sÚr ekki nŠgjanlega grein fyrir ■vÝ a­ vegir lÝfsins eru hßlir og ekki eru allir vi­hlŠjendur vinir. Ůß er illa sÚ­ Ý samfÚlaginu ■egar einn skřst fram ˙r ÷­rum ß veraldlega vÝsu, svo ljˇma stafar af, og ekki sÝst af jafn÷ldrunum. Einnig er liti­ hornauga a­ ma­urinn festir ekki rß­ sitt og er laus og li­ugur eins og sÝamsk÷tturinn sjßlfur. Og frumkv÷­lastarf Ý van■rˇu­um fjßrmßlaheimi bř­ur hŠttunni heim. Ungi ma­urinn tekur lÝti­ mark ß a­v÷runum sem hann fŠr frß sÚr reyndari m÷nnum og stÝgur ekki varlega til jar­ar. Hann er ßrŠ­inn og fer sÝnu fram Ý ■jˇ­fÚlagi sem er ekki laust vi­ ■rŠlsˇtta gagnvart ■r÷ngsřnum valdakjarna sem rÝs ß afturfŠturna ■egar stugga­ er vi­ honum.

BlˇmatÝmi ┴v÷xtunar

Eftir ■riggja ßra sleitulaust uppbyggingarstarf forstjˇrans unga eru hjˇlin farin a­ sn˙ast verulega hratt og tÝmi kominn til ■ess a­ endurskipuleggja reksturinn. ┴v÷xtun hefur ßri­ 1986 yfirteki­ alla hŠ­ina a­ Laugavegi. Ůar eru fj÷gur skrifstofuherbergi, fundarstofa og alrřmi me­ gˇ­ri vinnua­st÷­u fyrir fjˇra starfsmenn og bi­stofu. InnrÚttingar sem forstjˇrinn leggur lÝnurnar fyrir eru smekklegar, ßn Ýbur­ar og listaverk samtÝma myndlistamanna prř­a veggi.

┴hlaup ß ┴v÷xtun

┴ ■eim ßrum sem ┴v÷xtun starfar gerir forst÷­uma­ur bankaeftirlitsins opinbert ßhlaup ßri­ 1986 ß ver­brÚfafyrirtŠki­ - fyrir utan minni hßttar skŠrur ß bak vi­ tj÷ldin. EmbŠttisma­urinn sendir rÝkissaksˇknara brÚf me­ ßs÷kunum um l÷gbrot, eftir ■ˇ nokkrabi­ ver­ur ekkert a­ mßlatilb˙na­i a­ hßlfu embŠttisins. Afriti af brÚfinu er lauma­ Ý hendur helstu fj÷lmi­la landsins svo ■eir geti fjalla­ Ý ŠsifrÚttastÝl um mßli­. Ůa­ bregst ekki a­ frÚttastofa rÝkisfj÷lmi­ilsins, s˙ ßhrifamesta Ý landinu slŠr upp stˇrfrÚtt. A­ ÷­ru leyti fjallar h˙n varla um starfsemi ┴v÷xtunar.

┴v÷xtun fimm ßra

Undir lok hßtÝ­arinnar heldur ┴rmann Reynisson fleyga rŠ­u og er gˇ­ur rˇmur ger­ur a­ henni. Ůar ß eftir lÝ­ur yfir f÷­ur hans sem fellur ß parketgˇlfi­ - hann sendur Ý sj˙krabÝl ß sj˙krah˙s. Nßnustu Šttingjar og vinir lj˙ka kv÷ldinu me­ gullnar veigar Ý gl÷sum og lj˙fu me­lŠti ß Smßrag÷tuheimilinu. ═ mi­ju hˇfinu mŠtir fa­irinn hress Ý brag­i og honum er fagna­ innilega. Ůa­ kemur sÝ­ar ß daginn a­ h÷f­inglegri erfisdrykkja fyrirtŠkis hefur vart veri­ haldin.

Hry­juverkaßrßs

Um helgina dynja yfir upptrekkt vi­t÷l vi­ pˇlitÝkusinn klˇka Ý rÝkisfj÷lmi­linum og St÷­ 2, um efni rŠ­u hans ß sellufundinum. Glˇkollur ,,eins og hann er jafnan kalla­ur┤┤ fer mikinn og eys frÚttum yfir landsmenn af mßlsnilld sinni og yfirbor­slegri ■ekkingu ß fjßrmßlamarka­inum en ■ar hefur hann varla sÚst og ekki vita­ til a­ hann hafi nokkurn ßhuga ß a­ ■rˇa marka­inn til n˙tÝma horfs. ┴n ■ess a­ nefna ┴v÷xtun ß nafn mß skilja vi­ hva­a fyrirtŠki er ßtt. Ůa­ fer um ┴rmann Reynisson sem fylgist heima me­ hry­juverkaßrßsinni ß fyrirtŠki sitt Ý beinni ˙tsendingu og vonar Ý lei­inni a­ vi­skiptavinirnir haldi rˇ sinni eins og hann gerir sjßlfur. A­ ÷­ru leyti notar forstjˇrinn helgina a­ rŠ­a vi­ me­eigandann, auk nokkurra rß­hollra vina, um ßrßsina og hvernig eigi a­ breg­ast vi­ henni. Ůess ß milli heldur hann sÚr Ý andlegu jafnvŠgi vi­ gar­yrkjust÷rf Ý listigar­inum sÝnum.

Svartur Mßnudagur

Ůa­ er augljˇst mßl a­ brotsjˇr hefur ri­i­ yfir ┴v÷xtun og skipi­ er komi­ hŠttulega miki­ ß hli­ina. H÷ggvi­ hefur veri­ ß slagŠ­ina og blˇ­i­ streymir kr÷ftuglega ˙r henni. ┴lagi­ ß forstjˇrann er yfir■yrmandi og hann fŠr slŠman h÷fu­verk sem ver­ur vi­varandi um hrÝ­. Vinnudagurinn er Ý lengra lagi og reynt er eftir fremsta megni a­ nß t÷kum ß a­stŠ­unum.

NÝ­ingsverk

Ůegar ┴rmann sÚr hva­ ver­a vill tekur hann mßlin Ý sÝnar hendur og ßkve­ur a­ fara Ý hungurverkfall og fremja sjßlfsmor­, ef mßli­ leysist ekki, a­ ■rem sˇlarhringum li­num. Fanginn gargar ß alla ■ß sem Štla a­ breyta ߊtlun hans og er sta­rß­inn Ý a­ nß fram rÚtti sÝnum. NÝ­ingsverki­ ver­ur foreldrum ┴rmanns, sem reynast honum alla tÝ­ sem traustasti klettur, ofvi­a og ■au finna fyrir heilsubresti enda or­in lang■reytt ß dj÷fulskapnum sem sonur ■eirra er beittur. Rß­uneytisstjˇranum ofbř­ur ßstandi­ og a­ sˇlahring li­num er ┴rmanni og foreldrum hans skipa­ a­ undirrita ,,lausnarplagg┤┤ sem ■au lesa ekki vegna ge­shrŠringar. Forst÷­uma­ur KvÝabryggju telur ■etta ljˇtustu endalok fangavistar ß sta­num. ┴rmann er sendur til sÝns heima Ý skjˇli nŠtur.

Eftirskjßlfti

A­f÷rin a­ ┴rmanni Ý ┴v÷xtun er a­ mestu ß enda runnin. Hinir m÷rgu a­komendur ,,rˇmarleiksins'' sem b˙nir eru a­ beita forstjˇrann fyrrverandi og fyrirtŠki hans einelti ß einn e­a annan hßtt Ý langan tÝma, mistekst gj÷rsamlega a­ brjˇta ni­ur andagift hans og mannlega reisn. Og ┴rmann Reynisson lŠtur aldrei neitt, sem honum er bo­i­ upp ß, smŠkka sig.

 
Sendu póst á armann(hjß)centrum.is vegna spurninga eða ábendinga varðandi þessa síðu.
Höfundarréttur © 2009 Ármann Reynisson